ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ

Ο «Χρυσός Κανόνας» της Χειρουργικής Παρέμβασης

Χειρουργική Παχυσαρκίας και Γαστρικό Bypass

Το γαστρικό bypass ( gastric bypass surgery – γαστρική παράκαμψη), αποτελεί τον χρυσό κανόνα της χειρουργικής της παχυσαρκίας. Πρόκειται για χειρουργική επέμβαση που πρωτοεφαρμόστηκε το 1967 από τον Mason και έκτοτε πραγματοποιείται σε όλο τον κόσμο με εξαιρετικά αποτελέσματα. Υπάρχουν παραλλαγές της επέμβασης, προσαρμόζοντάς την στον εκάστοτε ασθενή. Όμως, η λογική της επέμβασης παραμένει σχεδόν ίδια και συνδέει άρρηκτα τη Χειρουργική Παχυσαρκίας και γαστρικό bypass.

Το χειρουργείο γίνεται σήμερα λαπαροσκοπικά, και κατά αυτό απομονώνεται μικρό κομμάτι του στομάχου (νεοστόμαχος) χωρητικότητος περίπου 30-35ml και συνδέεται με το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου (νήστιδα). Μετά από μήκος λεπτού εντέρου περίπου 60-80cm γίνεται μια δεύτερη σύνδεση μεταξύ τμημάτων λεπτού εντέρου, ώστε τα πεπτικά υγρά να έρχονται σε επαφή με την τροφή. Αυτό γίνεται στα 100-150cm από το στομάχι και συνιστά το standard γαστρικό bypass. Αν οι έλικες του λεπτού εντέρου έχουν μεγαλύτερο μήκος, τότε μιλάμε για τη γαστρική παράκαμψη μακρών ελίκων. (https://asmbs.org/patients/bariatric-surgery-procedures)

Την τελευταία εικοσαετία αυξάνεται συνεχώς με επιτυχία η λεγόμενη γαστρική παράκαμψη μίας αναστόμωσης, κατά την οποία γίνεται μια μόνο ένωση λεπτού εντέρου με το μικρό στομάχι, κάτι που αυξάνει τη δυσαπορρόφηση τροφών και την αποτελεσματικότητα της επέμβασης (γνωστό και ως mini gastric bypass) (https://www.ifso.com/alternative-intestinal-procedures/)

Μηχανισμοί Δράσης του Γαστρικού Bypass

Χειρουργική Παχυσαρκίας και γαστρικό bypass λειτουργούν με διάφορους τρόπους. Οι μηχανισμοί, με τους οποίους φέρνει τα καλά του αποτελέσματα το χειρουργείο αυτό, είναι πολλοί. Κατ΄ αρχάς μειώνεται δραστικά το μέγεθος του στομάχου και κατά συνέπεια η πρόσληψη του όγκου της τροφής. Αυτό σε συνδυασμό με την σωστή διατροφική καθοδήγηση (δηλαδή αποφυγή τσιμπολογήματος και τήρηση των σωστών γευμάτων μέσα στην ημέρα) είναι πολύ ισχυρός παράγοντας για απώλεια βάρους.

 Μετά την επέμβαση εκκρίνονται ορμόνες από το πεπτικό του ασθενούς, οι οποίες δρουν στον εγκέφαλο και προκαλούν μια σειρά από ευεργετικά για το στόχο μας αποτελέσματα. Μερικά από αυτά είναι η ανορεξία, η απέχθεια για τα γλυκά και τα λιπαρά, η βελτίωση του μεταβολισμού και η κινητοποίηση των λιποαποθηκών. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5788713/)

Έτσι, τα μακροπρόθεσμα καλά αποτελέσματα αυτών των επεμβάσεων δεν οφείλονται μόνο στο ότι τρώνε λίγο οι ασθενείς, αλλά υποβοηθούνται σημαντικά και από ορμονικούς παράγοντες. Γι’ αυτό το λόγο, σήμερα δε μιλάμε μόνο για βαριατρική χειρουργική αλλά και για μεταβολική χειρουργική, με εξαιρετικά αποτελέσματα σε μεταβολικά νοσήματα, με κύριο εκπρόσωπο το σακχαρώδη διαβήτη. Σήμερα η Θεραπεία του αρρύθμιστου Διαβήτη τύπου 2 είναι Χειρουργική. Η βελτίωση του μεταβολισμού της γλυκόζης βελτιώνει ή και θεραπεύει το διαβήτη και αυξάνει σημαντικά τις καύσεις. Επίσης, μειώνει τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια. Στις θετικότατες συνέπειες της επέμβασης είναι η βελτίωση του ύπνου και η εξάλειψη των απνοιών, η ρύθμιση ή θεραπεία της υπέρτασης και η αντιμετώπιση πολλών μυοσκελετικών προβλημάτων. (https://www.webmd.com/diet/obesity/features/weight-loss-surgery-long-term-results#1)

Αισθητική, Κοινωνική και Οργανική Διάσταση της Παχυσαρκίας

Θα πρέπει εδώ να αναφέρουμε και την αισθητική διάσταση του θέματος, καθώς η σοβαρή παχυσαρκία δημιουργεί έντονα ψυχολογικά προβλήματα, κοινωνικό ρατσισμό αλλά και ζητήματα στις εργασιακές σχέσεις. Όλα αυτά βελτιώνονται θεαματικά μετά το χειρουργείο, ενώ νέα σελίδα ζωής ανοίγει για τον θεραπευόμενο.

Η νοσογόνος (σοβαρή) παχυσαρκία αποτελεί σήμερα ίσως το σοβαρότερο πρόβλημα της ανθρωπότητας. Δημιουργεί προβλήματα σε όλα τα συστήματα του οργανισμού, με συνέπεια να αυξάνει τις νοσηλείες και τη νοσηρότητα και κυρίως να προκαλεί τεράστιο αριθμό θανάτων. Πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίζεται ως νόσος και όχι ως αισθητικό πρόβλημα. Για αυτό και η μόνη σταθερή λύση είναι η χειρουργική, κάτι που έχει αναγνωριστεί από το αμερικανικό National Institute of Health από το 1991. Η χειρουργική της παχυσαρκίας δεν είναι «της μόδας», όπως ίσως κάποιοι νομίζουν. Εφαρμόζεται από το 1953. Το πρόβλημα όμως της σοβαρής παχυσαρκίας έχει πάρει στις μέρες μας σοβαρές διαστάσεις. Επίσης, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στη Βαριατρική Χειρουργική και Αλκοόλ.