Bypass μιας αναστόμωσης

 

 

Το mini bypass ή ελληνικά μινι γαστρική παράκαμψη ή μιας αναστόμωσης, αποτελεί τον σύγχρονο κανόνα της χειρουργικής της παχυσαρκίας.

Υπάρχουν παραλλαγές της επέμβασης, προσαρμόζοντάς την στον εκάστοτε ασθενή. Θα αναφερθούμε λίγο σε αυτές, διότι η ουσία της λογικής της επέμβασης παραμένει σχεδόν ίδια.

Το γαστρικό mini bypass γίνεται σήμερα λαπαροσκοπικά, και κατά αυτό απομονώνεται μικρό κομμάτι του στομάχου (νεοστόμαχος) χωρητικότητας περίπου 80ml και συνδέεται με το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου (νήστιδα), ώστε τα πεπτικά υγρά να έρχονται σε επαφή με την τροφή. Αυτό γίνεται στα 150-200cm από το στομάχι σε αντίθεση με το normal bypass.

Την τελευταία εικοσαετία αυξάνεται συνεχώς με επιτυχία η λεγόμενη γαστρική παράκαμψη μίας αναστόμωσης ή mini bypass, κατά την οποία γίνεται μια μόνο ένωση λεπτού εντέρου με το μικρό στομάχι, κάτι που αυξάνει τη δυσαπορρόφηση τροφών και την αποτελεσματικότητα της επέμβασης (γνωστό και ως mini bypass).

Παππής Μίνι μπαιπάς mini bypass

Οι μηχανισμοί με τους οποίους φέρνει τα καλά του αποτελέσματα το χειρουργείο, είναι πολλοί. Κατ΄αρχάς μειώνεται δραστικά το μέγεθος του στομάχου και κατά συνέπεια η πρόληψη του όγκου της τροφής. Αυτό σε συνδιασμό με την σωστή διατροφική καθοδήγηση (δηλαδή αποφυγή τσιμπολογήματος αλλά τήρηση των σωστών γευμάτων μέσα στην ημέρα) είναι πολύ ισχυρός παράγοντας για αδυνάτισμα.

Μετά την επέμβαση του mini bypass εκκρίνονται ορμόνες από το πεπτικό τους ασθενούς, οι οποίες δρούν στον εγκέφαλο και προκαλούν μια σειρά από ευεργετικά αποτελέσματα. Μερικά από αυτά είναι η ανορεξία, η απέχθεια για τα γλυκά και τα λιπαρά, η βελτίωση του μεταβολισμού και η κινητοποίηση των λιποαποθηκών.

Το mini bypass στομάχου δεν προκαλεί διάρροιες, παρά μόνο αν η διατροφή περιλαμβάνει υπερβολικές ποσότητες ζάχαρης ή λιπαρών. Αυτό λειτουργεί βοηθητικά στον παχύσαρκο, ώστε να μην υπερκαταναλώνει τέτοιες τροφές.

Είναι, δηλαδή, ένας επιπλέον μηχανισμός προστασίας για να επιτευχθεί και να διατηρηθεί το τελικό αποτέλεσμα. Γιατί στόχος δεν είναι μόνο η απώλεια κιλών αλλά βασικά η διατήρηση σε φυσιολογικά επίπεδα. Κάποιες φορές μπορεί να χρειαστεί και φαρμακευτική βοήθεια.

Έτσι, τα μακροπρόθεσμα καλά αποτελέσματα αυτών των επεμβάσεων δεν οφείλονται μόνο στο ότι τρώνε λίγο οι ασθενείς, αλλά υποβοηθούνται σημαντικά και από ορμονικούς παράγοντες. Γι αυτό το λόγο, σήμερα δε μιλάμε μόνο για βαριατρική χειρουργική αλλά και για μεταβολική χειρουργική, με εξαιρετικά αποτελέσματα σε μεταβολικά νοσήματα, με κύριο εκπρόσωπο το σακχαρώδη διαβήτη. Η βελτίωση του μεταβολισμού της γλυκόζης βελτιώνει ή και θεραπεύει το διαβήτη και αυξάνει σημαντικά τις καύσεις.

Επίσης, ρίχνει τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια. Στις θετικότατες συνέπειες της επέμβασης είναι η βελτίωση του ύπνου και η εξάλειψη των απνοιών, η ρύθμιση ή θεραπεία της υπέρτασης και η αντιμετώπιση πολλών μυοσκελετικών προβλημάτων.

Το μινι γαστρικο μπαιπας είναι μια λαπαροσκοπική επέμβαση, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει επειδείξει εξαιρετικά μακροχρόνια αποτελέσματα. Αυτό αφορά όχι μόνο στην απώλεια βάρους αλλά και στη ρύθμιση του σακχάρου του αίματος (προδιαβήτης – διαβήτης), στη μείωση της χοληστερίνης και των λιπιδίων, της υπέρτασης, της άπνοιας και των πόνων στη μέση και στα γόνατα. Επίσης, η Παλινδρόμηση γαστρικών υγρών και οισοφαγίτιδα βελτιώνεται.

Γαστρικό bypass Χ Παππής

Θα πρέπει εδώ να αναφέρουμε και την αισθητική διάσταση του θέματος, καθώς η σοβαρή παχυσαρκία δημιουργεί έντονα ψυχολογικά προβλήματα, κοινωνικό ρατσισμό αλλά και ζητήματα στις εργασιακές σχέσεις. Όλα αυτά βελτιώνονται θεαματικά μετά το χειρουργείο, ενώ νέα σελίδα ανοίγει για τον θεραπευόμενο.

Η νοσογόνος (σοβαρή) παχυσαρκία αποτελεί σήμερα ίσως το σοβαρότερο πρόβλημα της ανθρωπότητος. Δημιουργεί προβλήματα σε όλα τα συστήματα του οργανισμού, με συνέπεια να αυξάνει τις νοσηλείες και τη νοσηρότητα και κυρίως να προκαλεί τεράστιο αριθμό θανάτων. Πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίζεται ως νόσος και όχι ως αισθητικό πρόβλημα. Γι΄αυτό και η μόνη σταθερή λύση είναι η χειρουργική, κάτι που έχει αναγνωριστεί από το ΝΙΗ  από το 1991. Η χειρουργική της παχυσαρκίας δεν είναι «της μόδας» όπως ίσως κάποιοι νομίζουν. Εφαρμόζεται από το 1953. Το πρόβλημα όμως της σοβαρής παχυσαρκίας έχει πάρει στις μέρες μας σοβαρές διαστάσεις.